مردم آمل در صف نفت
نوامبر 25, 2008 در 11:23 ق.ظ. | نوشته شده در راز گل سرخ | بیان دیدگاه
ناکتا سمیعپور:سرد شدن هوا و ورود به آذرماه برای همه مردم ایران بهخصوص اهالی شمالی ایران یادآور زمستان سخت
گذشته
است. سرمای بیسابقه هوا، تجربه بارش برف بعد از حدود 15 سال در شهرهایی مثل آمل از یک طرف و قطع شدن گاز از طرف دیگر شرایط را برای مردم بسیار سخت کرده بود. عدم امکان پخت نان در نانواییها که با ورود گاز با کورههای گازی پخت میکردند سبب شد نان در برخی شهرها در بستههای 10 تایی به قیمت یک کیلو مرغ خرید و فروش شود. در این میان گاز مدارس، ادارهها، کارخانجات، واحدهای تجاری – صنعتی و دانشگاهها نیز قطع شد و مدارس و دانشگاهها که مشغول برگزاری امتحانات پایان ترم بودند تا دو هفته تعطیل شدند. با این وجود نهتنها وضع گاز واحدهای مسکونی حل نشد بلکه با قطع گاز، فعالیت مرغداری و دامداریها که با تغییر حرارت متحمل زیانهای زیادی میشوند به حالات تعلیق درآمد و مشکل تهیه گوشت و مرغ نیز اضافه شد. بیماران در بیمارستان دچار سرماخوردگی شدند. خبر فوت دو نوزاد بر اثر سرماخوردگی در بیمارستان و عدم نگهداری بیمارستان از آنان به دلیل نداشتن امکانات گرمایی، خفگی یک کودک بر اثر دود حاصل از سوزاندن چوب در منزل، اهالی استان را با ترس و غم سنگینی مواجه کرد. تاکنون نیز زیان حاصل از بحران گاز در آن مدت و پیامدهای آن توسط هیچ دستگاه دولتی تخمین زده نشده است.
دلایل قطعی گاز
گاز مصرفی استانهای شمالی ایران از ترکمنستان وارد میشود و سال گذشته مسوولان ترکمنستان با مشاهده سرمای هوا و نیاز مردم به گاز به بهانه اینکه کشورشان به گاز نیاز دارد ورود گاز به ایران را متوقف کردند و بهای گاز خود را بالا بردند و مذاکرات در این رابطه تا مدتها ادامه داشت. البته خبرهایی که بعضا در رسانهها شنیده میشد نقص فنی در خطوط لوله گاز ترکمنستان را دلیل این اتفاق عنوان میکردند. با وجود همه این مسائل صدور گاز به ترکیه به دستور مجلس بهطور موقت متوقف شد.
امیدها و ناامیدیها
در 27 اسفند سال 1386 رسانهها خبر از بازگشایی فازهای 9 و 10 پارسجنوبی دادند ولی برخی از کارکنان منطقه در اظهار نظرهایی معتقد بودند این پروژه تا پایان سال 1388 نیز خاتمه نمییابد. بعد از اینکه برخی متخصصان پارسجنوبی در پستهایی اینترنتی و برخی جراید نسبت به کمبود گاز در سال 1387 هشدار دادند نگرانیها مجددا آغاز شد تا اینکه در 28 مهرماه مدیرعامل شرکت ملی صادرات گاز آقای کساییزاده اعلام کردند، ایران و ترکمنستان در مذاکرات درباره فرمول کلی قیمت گاز به تفاهم رسیدند و قرار است این تفاهم تا پایان ماه نوامبر (اوایل آذر) نهایی شود. اعلام این اخبار به مردم این اطمینان را داد كه حوادث سال گذشته تكرار نخواهد شد. اما شایعه جدیدی در برخی شهرها از جمله آمل پیچید مبنیبر اینکه شرکت گاز اعلام کرده است مردم برای زمستان به فکر نفت باشند و برخی مردم برای گرفتن نفت صف بستند. اما با ورود هیات دولت به مازندران در دوره دوم سفر استانی از وزیر نیرو در مورد مسئله گاز سوال شد و ایشان اعلام کردند: همکاران ما در حال حاضر در ترکمنستان به سر میبرند تا تصمیم نهایی گرفته شود و از طرفی قرار است گاز کشور از طریق خط لوله سمنان به مازندران تزریق شود.
اگر دوست دارید خوشبین باشید
با انتشار این خبر پیگیری مجدد به عمل آمد؛ مصوبات هیات دولت در مورد گاز محدود به دو مصوبه است.
1- احداث خطوط تغذیه و اصلاح ظرفیت ایستگاههای تقلیل فشار و شبکههای توزیع گاز
2- شروع عملیات اجرایی احداث خط انتقال گاز دامغان به نکا (42 اینچ) در آذرماه سال 1378 به نحوی که پروژه تا پایان سال 1389 تکمیل و به بهرهبرداری برسد.
با این حساب در بهترین شرایط تا پایان زمستان 1390 از گاز کشوری در مازندران خبری نیست و چه کسی تضمین میکند بار دیگر مسوولان ترکمنستان در انتقال گاز به ایران دچار تردید نشوند؟ اما اداره گاز شهرستان آمل بهطور تلویحی اعلام كرد، شایعهای كه در شهر پخش شده در واقع حقیقت وضع گاز شهرستان آمل و احتمالا سایر شهرهای مازندران است. کارمند اداره گاز به تمامی مشترکین اعلام میکرد با در دست داشتن قبض گاز برج چهار خود به شرکت نفت آمل مراجعه کنند و به ازای هر خانوار 200 لیتر نفت دریافت کنند و در مورد وضع شرایط آپارتمانهایی که یک کنتور گاز دارند توضیحی داده نشد. در پاسخ به این که پس سخنان وزیر نیرو چه بوده است؟ گفتند: «خب اگر دوست دارید خوشبین باشید ولی سرمای زمستان با کسی تعارف ندارد.» با این حساب ساکنان استان مازندران بهتر است به فکر خرید بخاریهای نفتی، پر کردن کپسولهای گاز، خرید پتوی اضافی و آذوقه باشند و نسبت به تهیه لوازم برقی نظیر پلوپز و بخاری برقی اقدام کنند که مانند سال گذشته در نوبتهای چند روزه خرید قرار نگیرند، هر چند تا همین حالا هم قیمت این وسایل افزایش چشمگیری داشته است.
كمك بلاعوض ایران به شركت گاز هند و پاكستان
ایران پس از روسیه دومین ذخیره گاز جهان را دارد. با این وضع نابسامان و نگرانکننده در شمال کشور آقای نژادحسینیان، معاون سابق امور بینالملل وزارت نفت، کسی که مسوول پیگیری خط گازی صلح تا دی ماه 2007 بودند، تخفیف 30 درصد به هندیها برای پیشبرد قرار داد صادرات گاز را مطرح میکنند و هیات پیگیری بعد از بازنشستگی ایشان با 32درصد تخفیف، این قرارداد را بست. از سوی دیگر مدیرعامل شرکت صادرات گاز از صادر کردن گاز به اتریش و ایتالیا از طریق ترکیه در سال 2012 و مذاکره با کشورهای سوئیس، فرانسه، مالزی، چین، کرهجنوبی، عمان و برزیل خبر داد. دکتر درخشان اعلام کردند صادرات گاز ایران با توجه به نیازهای مصرفکننده داخلی و نیاز چاههای نفتی به تزریق گاز جهت استخراج نفت و بازدهی بیشتر این سرمایهگذاری با فتوای امامخمینی برای صیانت از مخازن نفت کشور منافات دارد. ایشان در ادامه افزودند: بعد از ناامیدی از چاههای نفت همان گاز را میتوان با قیمت بیشتری فروخت. مسوولان در پاسخ به کارشناسان، ایران را با کشوری مثل قطر مقایسه میکنند و میگویند: ما از صادرات گاز عقب هستیم، در این مقایسه توجه به چند نکته ضروری به نظر میرسد. قطر جمیعت کمتری نسبت به ایران دارد، وسعت کشور قطر کمتر است. بیتوجه به این نكته كه آنها مازاد مصرف خود را صادر میکنند ولی ما به میزان صادره، از ترکمنستان وارد میکنیم و نكته دیگر اینكه قطر گاز خود را به ژاپن به قیمت 9 دلار میفروشد حال اینکه فرمول پیشنهادی ایران به هند در دوره اول مذاکرات 5/7 دلار و در دوره دوم پنج دلار بود. آقای نژادحسینیان هزینههای آن را چنین بیان کرده است: اگر حجم صادرات به هند و پاكستان روزانه 60 میلیون مترمكعب باشد، از جیب مردم ایران روزانه 25 میلیون دلار به هندیها و پاكستانیها تخفیف داده میشود و اگر 150 میلیون مترمكعب در روز صادر شود، میزان تخفیف روزانه بالغ بر 55 میلیون دلار خواهد شد و در دوره 25 ساله قرارداد برای حالت اول 225 میلیارد دلار و برای حالت دوم 495 میلیارد دلار تخفیف داده میشود. بهطور خلاصه قرار است برای رفع تنش بین هند و پاكستان از طرف هر ایرانی 3/2 تا هفت میلیون دلار به شركتهای گاز هند و پاكستان كمك بلاعوض میشود!
گاز مصرفی استانهای شمالی ایران از ترکمنستان وارد میشود و سال گذشته مسوولان ترکمنستان با مشاهده سرمای هوا و نیاز مردم به گاز به بهانه اینکه کشورشان به گاز نیاز دارد ورود گاز به ایران را متوقف کردند و بهای گاز خود را بالا بردند و مذاکرات در این رابطه تا مدتها ادامه داشت. البته خبرهایی که بعضا در رسانهها شنیده میشد نقص فنی در خطوط لوله گاز ترکمنستان را دلیل این اتفاق عنوان میکردند. با وجود همه این مسائل صدور گاز به ترکیه به دستور مجلس بهطور موقت متوقف شد.
امیدها و ناامیدیها
در 27 اسفند سال 1386 رسانهها خبر از بازگشایی فازهای 9 و 10 پارسجنوبی دادند ولی برخی از کارکنان منطقه در اظهار نظرهایی معتقد بودند این پروژه تا پایان سال 1388 نیز خاتمه نمییابد. بعد از اینکه برخی متخصصان پارسجنوبی در پستهایی اینترنتی و برخی جراید نسبت به کمبود گاز در سال 1387 هشدار دادند نگرانیها مجددا آغاز شد تا اینکه در 28 مهرماه مدیرعامل شرکت ملی صادرات گاز آقای کساییزاده اعلام کردند، ایران و ترکمنستان در مذاکرات درباره فرمول کلی قیمت گاز به تفاهم رسیدند و قرار است این تفاهم تا پایان ماه نوامبر (اوایل آذر) نهایی شود. اعلام این اخبار به مردم این اطمینان را داد كه حوادث سال گذشته تكرار نخواهد شد. اما شایعه جدیدی در برخی شهرها از جمله آمل پیچید مبنیبر اینکه شرکت گاز اعلام کرده است مردم برای زمستان به فکر نفت باشند و برخی مردم برای گرفتن نفت صف بستند. اما با ورود هیات دولت به مازندران در دوره دوم سفر استانی از وزیر نیرو در مورد مسئله گاز سوال شد و ایشان اعلام کردند: همکاران ما در حال حاضر در ترکمنستان به سر میبرند تا تصمیم نهایی گرفته شود و از طرفی قرار است گاز کشور از طریق خط لوله سمنان به مازندران تزریق شود.
اگر دوست دارید خوشبین باشید
با انتشار این خبر پیگیری مجدد به عمل آمد؛ مصوبات هیات دولت در مورد گاز محدود به دو مصوبه است.
1- احداث خطوط تغذیه و اصلاح ظرفیت ایستگاههای تقلیل فشار و شبکههای توزیع گاز
2- شروع عملیات اجرایی احداث خط انتقال گاز دامغان به نکا (42 اینچ) در آذرماه سال 1378 به نحوی که پروژه تا پایان سال 1389 تکمیل و به بهرهبرداری برسد.
با این حساب در بهترین شرایط تا پایان زمستان 1390 از گاز کشوری در مازندران خبری نیست و چه کسی تضمین میکند بار دیگر مسوولان ترکمنستان در انتقال گاز به ایران دچار تردید نشوند؟ اما اداره گاز شهرستان آمل بهطور تلویحی اعلام كرد، شایعهای كه در شهر پخش شده در واقع حقیقت وضع گاز شهرستان آمل و احتمالا سایر شهرهای مازندران است. کارمند اداره گاز به تمامی مشترکین اعلام میکرد با در دست داشتن قبض گاز برج چهار خود به شرکت نفت آمل مراجعه کنند و به ازای هر خانوار 200 لیتر نفت دریافت کنند و در مورد وضع شرایط آپارتمانهایی که یک کنتور گاز دارند توضیحی داده نشد. در پاسخ به این که پس سخنان وزیر نیرو چه بوده است؟ گفتند: «خب اگر دوست دارید خوشبین باشید ولی سرمای زمستان با کسی تعارف ندارد.» با این حساب ساکنان استان مازندران بهتر است به فکر خرید بخاریهای نفتی، پر کردن کپسولهای گاز، خرید پتوی اضافی و آذوقه باشند و نسبت به تهیه لوازم برقی نظیر پلوپز و بخاری برقی اقدام کنند که مانند سال گذشته در نوبتهای چند روزه خرید قرار نگیرند، هر چند تا همین حالا هم قیمت این وسایل افزایش چشمگیری داشته است.
كمك بلاعوض ایران به شركت گاز هند و پاكستان
ایران پس از روسیه دومین ذخیره گاز جهان را دارد. با این وضع نابسامان و نگرانکننده در شمال کشور آقای نژادحسینیان، معاون سابق امور بینالملل وزارت نفت، کسی که مسوول پیگیری خط گازی صلح تا دی ماه 2007 بودند، تخفیف 30 درصد به هندیها برای پیشبرد قرار داد صادرات گاز را مطرح میکنند و هیات پیگیری بعد از بازنشستگی ایشان با 32درصد تخفیف، این قرارداد را بست. از سوی دیگر مدیرعامل شرکت صادرات گاز از صادر کردن گاز به اتریش و ایتالیا از طریق ترکیه در سال 2012 و مذاکره با کشورهای سوئیس، فرانسه، مالزی، چین، کرهجنوبی، عمان و برزیل خبر داد. دکتر درخشان اعلام کردند صادرات گاز ایران با توجه به نیازهای مصرفکننده داخلی و نیاز چاههای نفتی به تزریق گاز جهت استخراج نفت و بازدهی بیشتر این سرمایهگذاری با فتوای امامخمینی برای صیانت از مخازن نفت کشور منافات دارد. ایشان در ادامه افزودند: بعد از ناامیدی از چاههای نفت همان گاز را میتوان با قیمت بیشتری فروخت. مسوولان در پاسخ به کارشناسان، ایران را با کشوری مثل قطر مقایسه میکنند و میگویند: ما از صادرات گاز عقب هستیم، در این مقایسه توجه به چند نکته ضروری به نظر میرسد. قطر جمیعت کمتری نسبت به ایران دارد، وسعت کشور قطر کمتر است. بیتوجه به این نكته كه آنها مازاد مصرف خود را صادر میکنند ولی ما به میزان صادره، از ترکمنستان وارد میکنیم و نكته دیگر اینكه قطر گاز خود را به ژاپن به قیمت 9 دلار میفروشد حال اینکه فرمول پیشنهادی ایران به هند در دوره اول مذاکرات 5/7 دلار و در دوره دوم پنج دلار بود. آقای نژادحسینیان هزینههای آن را چنین بیان کرده است: اگر حجم صادرات به هند و پاكستان روزانه 60 میلیون مترمكعب باشد، از جیب مردم ایران روزانه 25 میلیون دلار به هندیها و پاكستانیها تخفیف داده میشود و اگر 150 میلیون مترمكعب در روز صادر شود، میزان تخفیف روزانه بالغ بر 55 میلیون دلار خواهد شد و در دوره 25 ساله قرارداد برای حالت اول 225 میلیارد دلار و برای حالت دوم 495 میلیارد دلار تخفیف داده میشود. بهطور خلاصه قرار است برای رفع تنش بین هند و پاكستان از طرف هر ایرانی 3/2 تا هفت میلیون دلار به شركتهای گاز هند و پاكستان كمك بلاعوض میشود!
نوشتن دیدگاه »
خوراک آراِساِس دیدگاههای این نوشته. شناساگر دنبالک
پاسخی بگذارید
وبنوشت روی وردپرس.کام. | پوسته: Pool کاری از Borja Fernandez.
ورودیها و دیدگاهها خوراکها.
